نقاشی با نور بيشتر یک تفریح است و تنها ایده‌ای است برای اینکه ذهن خلاق شما برای خلق هرچه بهتر عکس‌هایتان، به دنبال روش‌های جدید‌تر باشد. نقاشی با نور، یک روش جدید نیست. تنها موردی که باعث می‌شود به آموزش این روشبپردازم این است که این روزها بیشتر از همیشه یک دوربینDSLR آماتوری ارزان قیمت در دسترس قرار دارد و شاید بهترین فرصت برای تجربه این شيوه باشد. این روش تنها با کمک و حضور دوربین‌هایDSLR و SLR Like عملی شده است، اين دوربین‌ها باعث شده ما بتوانیم براحتی و بدون نگرانی از هزینه‌های فيلم و چاپ و ظهور و صرف وقت فراوان دست به امتحان بزنیم و هرچه بیشتر به جنبه‌های تفریحی هنر عکاسی بپردازیم. ضمن اينکه انجام این روش به کمک دوربین‌های نگاتیو (فیلمی) تقریبا غیرممکن است، چرا که این روش با تهیه چند عکس که بوسیله نرم افزارهای گرافیکی با هم ادغام می‌شوند عملی است.
قبل از شروع یک نمونه از مرحله نهایی کار را در زیر مشاهده می‌کنید تا بهتر و ملموس‌تر با هدف و نتیجه کار آشنا شوید.

شروع کار

انجام مرحله ابتدایی کار بسیار ساده است و براحتی می‌توانید آن را انجام دهید. من برای انجام آن ابتدا دوربینMinolta 5D خودم را بر روی یک سه پایه محکم در گاراژ منزلم (که محیط بسیار تاریکی است) سوار کردم؛ دوربین Sony Alpha 100 خود را به عنوان سوژه بر روی میز کارم قرار داده و سپس شاتر آن را به مدت 2 ثانیه باز گذاشتم و یک عکس تقریبا خوب بدون اینکه اوراکسپوژ شود تهیه کردم (ترجیحا باید میز کار و پس زمینه را بوسیله یک پارچه سیاه رنگ مات و یا کاغذ‌های مشکی مات بپوشانید) در عکس بعدی بوسیله یک چراغ قوه کوچک با نور متمرکز و نقطه‌ای (ترجیحا چراغ‌های لیزری و یاLED تک لامپ و یا چراغ قوه‌های معمولی با نور اندک) دور تا دور قسمت‌های مختلف دوربین را به صورت چرخشي نور دادم، در این مرحله باید توجه داشته باشید که چه میزان نوردهی انجام می‌دهید و منبع نوری شما چقدر قوی است، اگر نیاز بود مدت زمان نوردهی را بیشتر و یا کمتر کنید. این کار را باید آنگونه انجام دهید که تصویر شما اوراکسپوژ نشود. من در تصاویر زیر از 20 ثانیه نوردهی استفاده کرده‌ام. برای اینکه در هنگام ادغام تصاویر در مرحله بعد و تغییر رنگ نورها دستمان باز‌تر باشد من تصویر را به 5 قسمت تقسیم کردم و 5 عکس متفاوت ( بدون دست زدن به سه پایه ) تهیه کردم، یک عکس از گریپ، یکی از لوگوی سونی، یک عکس از لنز، دیگری از دکمه تنظیمات دوربین و آخری هم از سمت چپ دوربین تهیه شد.

بعد از تهیه عکس‌ها فایل هایRAW آنها را در نرم افزار فتوشاپ باز کردم و تبدیل کردم و هرکدام را در یک لایه مختلف قرار دادم.
در اینجا شاید سوالی مطرح شود که دیگر تنظیمات دوربین مثل دیافراگم، ایزو و فاصله کانونی را چگونه انتخاب کرده‌ام! باید عرض کنم که این به شما بستگي دارد. اما هر تنظیمی را که انتخاب می‌کنید باید در کلیه عکس‌ها رعایت کنید و به هیچ وجه آنها را تغییر ندهید. ترجیحا از فاصله کانونی استفاده کنید که کمترین اعوجاج را داشته باشد ( یک فاصله نرمال)، ایزو را بر روی 100 قرار دهید (برای کاهش نویز) دیافراگم را طوری انتخاب کنید که کل سوژه دیده شود و عمق میدان کافی داشته باشید و همین طور شارپ ترین بازه دیافراگم لنز را انتخاب کنید (مثلا بین 4.5 تا 8 مناسب است) اگر دیافراگم را بیش از حد ببندید زمان نوردهی را باید افزایش دهید و اگر بسیار باز باشد ممکن است تصاویر شما اوراکسپوژ شود.

کار بر روی فایل‌ها

تصاویر را در فتوشاپ باز کنید (شاید پرسیده شود آیا تنها باید در فتوشاپ تصاویر را ویرایش کنیم؟ بنده پاسخ می‌دهم خیر! در هر نرم افزاری که بتوان لایه‌های مختلف ایجاد کرد و به این لایه ها تنظیمات متفاوت اعمال کرد و در نهایت آنها را با هم ادغام کرد، پس چه نرم افزاری بهتر از فتوشاپ!) سپس عکس ها را در یک تصویر واحد باز کردم (به صورت چند لایه مختلف) در این مرحلهblending mode لایه ها را بر رویScreen قرار دادم (به جز لایه بکگراند و یا همان تصویر اولیه با 2 ثانیه نوردهی)
در این مرحله باید تصویر شما ترکیبی باشد از تمامی تصاویری که تهیه کرده اید و همگی نمایش داده شوند. (چیزی شبیه به تصویر زیر)

 سپس برای هر لایه به صورت جداگانه یک لایه hue and saturation که به آن سنجاق شده باشد را انتخاب کنید (در هنگام اعمال hue and saturation فراموش نکنید که دکمه colorize تیک خورده باشد، ترجیحا اشباع رنگ را افزایش دهید و فراموش نکنید که لایه hue and saturation را به لایه زیرین به صورت مجزا سنجاق کنید تا این رنگ ها تنها بر روی لایه قبلی اعمال شود و نه بر روی تمامی لایه ها)

در این مرحله با اعمال 5 لایه hue and saturation برای هر تصویر شما یک تصویر کامل و متشکل از 5 نور متفاوت خواهید داشت.فقط فراموش نکنید که از رنگ‌های زنده و پر کنتراست استفاده کنید تا کارتان جلوه زیباتری پیدا کند.

این نوشته کوتاه از کرستینا دیکسون  است که یک عکاس و مربی عکاسی در پورتلند است.
هر عکاس پرتره در موقعیت خارج از استودیو، با چالش‌های خاصی مانند توجه به جزئیات مربوط به سوژه مورد نظر، پوز سوژه، نورپردازی و ترکیب‌بندی روبروست. شاید یکی از بزرگترین اشتباهات عکاسان غیر حرفه‌ای در محیط بار،  عدم توجه کافی به صحنه پس زمینه عکس پرتره است. عکاسانی که به اندازه کافی به جزئیات موجود در کادر عکس‌شان دقت نمی‌کنند، نتیجه کارشان عکسهایی خواهد بود که تمرکز کافی بر روی سوژه وجود ندارد. هیچ عروس یا فارغ‌التحصیل دانشکده‌ای بابت عکسی پول نمی‌دهد که در آن یک شاخه درخت به  پشت سرش چسبیده باشد! چنین المان‌های مزاحمی، تمرکز روی سوژه اصلی را به هم می‌زنند و به کیفیت کار عکاس لطمه زیادی وارد می‌کنند. برای یک عکس پرتره که به خوبی پوز داده شده و خیلی زیبا نورپردازی شده، چیزی دردناک‌تر از آن نیست که تنها بخاطر عدم توجه به ترکیب بندی پس زمینه بدرد نخور شود.
پوز و نورپردازی هر دو نقشی مهمی در ایجاد یک پرتره پویا بازی می‌کنند. اما، ترکیب‌بندی پس زمینه یک عامل فراموش شده است که باید برای آن به همان اندازه زمان و تفکر به خرج داد. در این مورد، چند نکته هست که باید هنگام گرفتن یک عکس پرتره عالی مد نظر قرار دهید:

1- کادر را با سوژه خود پر‌ کنید.
سوژه عکس پرتره انسان است، بنابر این از زوم کردن نزدیک روی سوژه نترسید! به یاد داشته باشید که زوم کردن به معنی گرفتن عکس چهره تنها نیست. بلکه می‌توانید خیلی بسته عکس بگیرید، عکس سوژه را در حالی که روی یک چهارپایه نشسته یا به یکدرخت تکیه داده به صورت بسته بگیرید.

2- چشمها را در یک سوم بالای کادر قرار دهید.
این روش طبیعی‌ترین ترکیب‌بندی یک پرتره در کادر است. سعی کنید از این قانون طبیعت کنید، مگر اینکه بخواهید تعمدا بحران را در عکس خود نشان دهید. یک استثنای دیگر این قاعده هنگامی است که سوژه به صورت تمام قد در انتهای یک سوم کادر عکس واقع شده باشد.

3- از کادربندی برای جلب توجه به سوژه استفاده کنید.
به جای حذف محیط پیرامون سوژه از کادر از آن استفاده کنید! درها، منحنی‌های سقف، پنجره ها و ... راه‌ حلهای خلاقانه‌ای هستند که امکان ایجاد حداکثر تمرکز بر روی سوژه و ایجاد بیشترین جذابیت را درعکس فراهم می کنند.

4- بافت ایجاد کنید.
باز هم تاکید می‌کنم، اگر نمی‌توانید یک پس زمینه مزاحم را حذف کنید ، سعی کنید از آن بهره ببرید. با دور کردن سوژه از پس زمینه و عکاسی در حالت اولویت دیافراگم (F4.0)، می‌توانید عمق میدان کو تاهی ایجاد کرده تا پس زمینه را مات کرده و یک بافت هنرمندانه ایجاد کنید. با این روش، بدون اینکه مجبور باشید تمام جذابیت های خلاقانه عکس را حذف کنید،  سوژه شما از پس زمینه جدا می‌شود.

5- از خطوط استفاده کنید.
دیوارهای آجر چین یک پس‌زمینه عالی برای پرتره است! خطوط جذابیت خلاقانه‌ای را به عکس می‌دهند، اما در عین حال توجه بیشتری را به سوژه شما معطوف می‌کنند. در خاطر داشته باشید که خطوطی که در یک عکس پرتره استفاده می‌شود وقتی قویترین حالت را دارد که از خارج از کادر به درون بیاید و به سوژه برسد.

6- زاوایای عکاسی خود را تغییر دهید.
بعضی وقتها حذف یک المان مزاحم از کادر به سادگی تغییر موقعیت دوربین به نقطه دیگری است. برای استفاده بهینه از پرسپکتیو، سعی کنید زاویه دوربین نسبت به سوژه را تغییر ددهید. اغلب با کمی تغییر به راست یا چپ یا کمی بالاتر یا پایین‌تر بردن دوربین، می‌توان یک المان مزاحم در کادر مانند یک شاخه درخت یا تیر چراغ برق را کاملا حذف کرد.
اگر بر روی جزئیات پس زمینه تصویرتان دقت داشته باشید، عکسهای پرتره شما مورد توجه واقع خواهد شد. سوژه خود را در فضای خارجی عکاسی کنید و توجه کافی به ترکیب بندی پرتره داشته باشید. حتما موفق خواهید شد.